ایمپلنت فوری چیست؟

ایمپلنت فوری یعنی قرار دادن ایمپلنت در همان جلسه‌ای که دندان غیرقابل‌نگهداری کشیده می‌شود، داخل همان حفره‌ی دندان. در این روش لازم نیست ماه‌ها منتظر ترمیم محل کشیدن بمانید، اما همه‌ی بیماران و همه‌ی دندان‌ها برای آن مناسب نیستند.

ایمپلنت دندان یک ریشه‌ی مصنوعی است که در استخوان فک قرار می‌گیرد و پایه‌ی روکش یا پروتز می‌شود [1]. در روش معمول، ابتدا دندان کشیده می‌شود، چند هفته یا چند ماه صبر می‌کنیم تا محل ترمیم شود و بعد ایمپلنت کاشته می‌شود. در ایمپلنت فوری، کشیدن دندان و کاشت ایمپلنت در یک جلسه انجام می‌شود. در متون علمی به آن «کاشت در زمان کشیدن» یا کاشت نوع اول (Type 1) هم می‌گویند [2].

«فوری» در این‌جا به زمان کاشت اشاره دارد، نه به پایان یافتن کل درمان. ایمپلنت باید در استخوان جوش بخورد و روکش نهایی معمولاً بعد از همین دوره ساخته می‌شود. اگر با مفهوم کلی ایمپلنت آشنا نیستید، ابتدا مقاله‌ی اصلی درباره‌ی ایمپلنت دندان را مرور کنید.

ایمپلنت فوری در همان جلسه‌ی کشیدن دندان و داخل همان حفره کاشته می‌شود.
فوری بودن کاشت به معنای فوری بودن روکش نهایی نیست.
تصمیم به کاشت فوری به وضعیت دندان، دیواره‌های استخوان، عفونت و ثبات اولیه‌ی ایمپلنت بستگی دارد.
شواهد علمی موجود، مزایا و خطرات این روش را هم‌زمان نشان می‌دهد؛ انتخاب بیمار مهم‌ترین عامل است.
تشخیص نهایی فقط پس از معاینه و تصویربرداری ممکن است.

ایمپلنت فوری با کاشت زودهنگام و تأخیری چه فرقی دارد؟

تفاوت اصلی در فاصله‌ی زمانی بین کشیدن دندان و کاشت ایمپلنت است. در کاشت فوری این فاصله صفر است، در کاشت زودهنگام چند هفته تا چند ماه و در کاشت تأخیری معمولاً حدود شش ماه یا بیشتر. هر روش مزایا و محدودیت‌های خودش را دارد.

در طبقه‌بندی رایج، زمان کاشت نسبت به کشیدن دندان به چهار نوع تقسیم می‌شود: کاشت فوری (نوع اول)، کاشت زودهنگام با ترمیم بافت نرم (نوع دوم)، کاشت زودهنگام با ترمیم نسبی استخوان (نوع سوم) و کاشت تأخیری پس از ترمیم کامل (نوع چهارم) [2]. بازه‌های زمانی دقیق ممکن است در منابع مختلف کمی متفاوت باشد؛ جدول زیر فقط تصویر کلی می‌دهد.

مقایسه‌ی کلی زمان‌بندی کاشت ایمپلنت نسبت به کشیدن دندان
معیار	کاشت فوری	کاشت زودهنگام	کاشت تأخیری
زمان کاشت	هم‌زمان با کشیدن دندان	چند هفته تا چند ماه پس از کشیدن	بعد از ترمیم کامل محل، معمولاً بعد از چند ماه
تعداد جراحی‌ها	ممکن است یک جراحی کمتر باشد	کشیدن و کاشت جدا انجام می‌شود	کشیدن و کاشت جدا انجام می‌شود
کل مدت درمان	ممکن است کوتاه‌تر شود	متوسط	معمولاً طولانی‌تر
شرایط لازم	دیواره‌های سالم، عفونت قابل‌کنترل و ثبات اولیه	نیاز به ترمیم بافت نرم یا نسبی استخوان	انعطاف بیشتر در برنامه‌ریزی
حساسیت به انتخاب بیمار	بالا	متوسط	کمتر

فرق «کاشت فوری» با «بارگذاری فوری»

این دو مفهوم اغلب با هم اشتباه گرفته می‌شوند. کاشت فوری یعنی زمان قرار دادن ایمپلنت، و بارگذاری فوری یعنی قرار دادن روکش موقت روی ایمپلنت در همان روز یا چند روز نخست پس از کاشت. یک ایمپلنت می‌تواند فوری کاشته شود ولی روکش موقت نداشته باشد، و برعکس. بررسی سیستماتیک گالوچی و همکاران نشان می‌دهد پروتکل بارگذاری انتخاب‌شده بر نتیجه‌ی کاشت فوری اثر دارد [2]؛ بنابراین هر دو تصمیم باید جداگانه گرفته شوند.

ایمپلنت فوری برای چه کسانی مناسب است؟

کاشت فوری معمولاً برای کسی مناسب است که دندانش قابل نگهداری نیست، دیواره‌های استخوان اطراف آن سالم مانده، عفونت فعال کنترل‌نشده‌ای ندارد و استخوان کافی برای ثبات اولیه‌ی ایمپلنت وجود دارد. سلامت لثه و عادت‌هایی مثل سیگار کشیدن هم مهم‌اند.

جراح دندانپزشک برای تصمیم‌گیری چند سؤال را بررسی می‌کند: آیا دندان واقعاً قابل نگهداری نیست؟ آیا حفره‌ی دندان و به‌ویژه دیواره‌ی جلویی استخوان سالم است؟ آیا پس از کشیدن، استخوان کافی برای محکم نگه داشتن ایمپلنت می‌ماند؟ و آیا شرایط عمومی و بهداشت دهان بیمار برای ترمیم مناسب است؟

دندانی که به‌دلیل شکستگی ریشه، پوسیدگی گسترده یا شکست درمان ریشه قابل ترمیم نیست.
دیواره‌های استخوانی حفره‌ی دندان، به‌ویژه سمت لب و گونه، دست‌نخورده یا تقریباً سالم باشد.
عفونت فعال وجود نداشته باشد یا پیش از کاشت به‌خوبی کنترل شود.
استخوان کافی در انتهای حفره یا اطراف آن برای محکم قرار گرفتن ایمپلنت وجود داشته باشد.
لثه سالم و بهداشت دهان قابل قبول باشد.
بیماری‌های زمینه‌ای مثل دیابت تحت کنترل و سیگار کشیدن متوقف یا کاهش یافته باشد.

معیارهای تصمیم برای کاشت فوری

اگر دندان قابل نگهداری است، اول باید گزینه‌ی حفظ آن بررسی شود. اگر قابل نگهداری نیست و دیواره‌های استخوان سالم‌اند، کاشت فوری یکی از گزینه‌هاست. اگر دیواره‌ی جلویی از بین رفته، عفونت گسترده است یا ثبات اولیه به‌دست نمی‌آید، معمولاً بهتر است برنامه‌ی مرحله‌ای در نظر گرفته شود. پاسخ نهایی را فقط معاینه و تصویربرداری روشن می‌کند.

چه شرایطی کاشت فوری را محدود یا ناممکن می‌کند؟

از بین رفتن دیواره‌ی استخوانی، عفونت گسترده و کنترل‌نشده، نبود استخوان کافی برای ثبات ایمپلنت، بیماری فعال لثه، سیگار کشیدن شدید و بیماری‌های کنترل‌نشده می‌توانند کاشت فوری را محدود کنند. در این حالت معمولاً برنامه‌ی مرحله‌ای ایمن‌تر است.

شرایط محدودکننده و رویکرد معمول
شرایط	چرا مهم است	رویکرد محتمل
نبود یا نازکی دیواره‌ی جلویی استخوان	برای ثبات بافت نرم و استخوان اطراف ایمپلنت اهمیت دارد	کاشت زودهنگام یا پیوند استخوان پیش از کاشت
عفونت گسترده یا چرک	محیط عفونی ترمیم و جوش‌خوردن را تهدید می‌کند	پاکسازی و کنترل عفونت، سپس تصمیم مجدد
نبود استخوان کافی برای ثبات اولیه	ایمپلنت باید در استخوان محکم قرار گیرد	کاشت مرحله‌ای یا روش‌های بازسازی
بیماری فعال لثه	خطر التهاب اطراف ایمپلنت را بالا می‌برد	درمان لثه پیش از کاشت
سیگار کشیدن	با افزایش خطر شکست ایمپلنت همراه است [3]	ترک یا کاهش مصرف پیش از درمان
بیماری‌های سیستمیک کنترل‌نشده	می‌تواند ترمیم را مختل کند	هماهنگی با پزشک معالج و تعویق درمان تا کنترل بیماری

وجود یکی از این شرایط به معنای «ایمپلنت نمی‌شود» نیست؛ بیشتر یعنی ترتیب و زمان‌بندی درمان باید تغییر کند. کاشت مرحله‌ای ممکن است زمان بیشتری بگیرد، اما در شرایط نامناسب راه قابل اتکاتری است. برای مرور مراحل و روش‌های معمول، راهنمای کامل ایمپلنت دندان را ببینید.

مزایای ایمپلنت فوری چیست و شواهد علمی چه می‌گویند؟

مزایای محتمل ایمپلنت فوری شامل کاهش تعداد جراحی‌ها، کوتاه‌تر شدن کل درمان و حفظ بهتر شکل لثه در برخی شرایط است. با این حال شواهد علمی موجود محدود است و این مزایا باید با خطرات روش سنجیده شود.

کاهش تعداد جراحی‌ها — کشیدن دندان و کاشت ایمپلنت در یک جلسه انجام می‌شود.
کوتاه‌تر شدن مسیر درمان — لازم نیست پیش از کاشت، ماه‌ها برای ترمیم محل کشیدن صبر کنید.
حفظ شکل لثه — در بعضی شرایط، بافت نرم اطراف دندان بهتر حفظ می‌شود.
حفظ ظاهر در دوره‌ی ترمیم — اگر ثبات ایمپلنت کافی باشد، گاهی می‌توان روی آن روکش موقت گذاشت تا ظاهر ناحیه‌ی جلو در این دوره حفظ شود.

مرور کاکرین که کاشت در حفره‌ی تازه‌ی کشیده‌شده را با کاشت تأخیری مقایسه کرده، به شواهد کم‌حجم و دارای خطر سوگیری بالا اشاره می‌کند. نویسندگان گزارش کرده‌اند که کاشت فوری ممکن است ظاهر لثه را کمی بهتر نگه دارد، ولی ممکن است با خطر شکست و عوارض بیشتری نسبت به کاشت تأخیری همراه باشد [4]. این نتیجه به معنای ناکارآمدی روش نیست؛ نشان می‌دهد انتخاب بیمار و مهارت درمانگر نقش تعیین‌کننده دارد.

از طرف دیگر، پس از کشیدن دندان، عرض ریج استخوانی بیش از ارتفاع آن کاهش می‌یابد و این تغییرات در سه تا شش ماه نخست سریع‌تر است [5]. بنابراین فرض این‌که کاشت فوری جلوی همه‌ی تغییرات استخوان و لثه را می‌گیرد، درست نیست؛ و حتی نیاز به پیوند استخوان در فاصله‌ی ایمپلنت و دیواره‌ی حفره هنوز موضوع بحث است [4].

خطرات و عوارض ایمپلنت فوری چیست؟

مهم‌ترین نگرانی‌ها شامل پایین رفتن لبه‌ی لثه به‌ویژه در دندان‌های جلو، شکست در جوش‌خوردن ایمپلنت، عفونت و نیاز به درمان تکمیلی است. این خطرات با انتخاب درست بیمار، تصویربرداری دقیق و جراحی با تجربه کاهش می‌یابند.

در ناحیه‌ی زیبایی، یعنی دندان‌های جلوی فک بالا، بررسی سیستماتیک چن و بوزر نشان داده است که با کاشت فوری می‌توان نتیجه‌ی زیبایی قابل قبول گرفت، اما پایین رفتن لبه‌ی لثه در سمت لب (در متون علمی recession) یک خطر شناخته‌شده‌ی این روش است و نتایج آن از کاشت زودهنگام متغیرتر گزارش شده است [6]. نبود دیواره‌ی جلویی استخوان از عوامل مرتبط با این عارضه ذکر شده است [6].

پایین رفتن لثه — ممکن است باعث دیده شدن لبه‌ی فلزی یا اباتمنت یا ظاهر نامتقارن شود.
شکست ایمپلنت — اگر ایمپلنت در استخوان نجوشد، باید برداشته شود و درمان از نو برنامه‌ریزی شود.
عفونت — به‌ویژه اگر محل پیش از کاشت به‌خوبی تمیز نشده باشد.
نیاز به درمان تکمیلی — مثل پیوند بافت نرم یا استخوان.
مشکلات بعد از جوش‌خوردن — التهاب اطراف ایمپلنت در صورت ضعف بهداشت یا پیگیری [7].

یک سناریوی شایع

بیماری دندان پیشین فک بالایش را بر اثر شکستگی ریشه از دست می‌دهد. در تصویربرداری سه‌بعدی دیده می‌شود که دیواره‌ی جلویی استخوان بسیار نازک یا از بین رفته است. در این وضعیت، کاشت فوری ممکن است خطر پایین رفتن لثه را بالا ببرد و جراح ممکن است ابتدا محل را ترمیم کند یا از کاشت زودهنگام استفاده کند. اگر همان بیمار دیواره‌ی سالم و استخوان کافی می‌داشت، کاشت فوری گزینه‌ی منطقی‌تری بود. هر دو بیمار «دندان جلو» از دست داده‌اند، ولی تصمیم درمانی آن‌ها یکسان نیست.

مراحل ایمپلنت فوری چگونه است؟

مراحل شامل معاینه و تصویربرداری، کشیدن دندان با حفظ حداکثری استخوان، کاشت ایمپلنت در حفره، تصمیم درباره‌ی پیوند یا روکش موقت، دوره‌ی ترمیم و در نهایت ساخت روکش دائمی است. جزئیات هر مرحله به شرایط شما بستگی دارد.

معاینه و تصویربرداری — وضعیت دندان، لثه و استخوان بررسی می‌شود و در صورت نیاز تصویربرداری سه‌بعدی تهیه می‌شود.
برنامه‌ریزی — جراح دندانپزشک تعیین می‌کند کاشت فوری مناسب است یا درمان مرحله‌ای.
کشیدن دندان — دندان با ملایمت کشیده می‌شود تا دیواره‌های استخوان آسیب نبینند.
پاکسازی حفره — بافت عفونی یا ملتهب برداشته می‌شود.
کاشت ایمپلنت — ایمپلنت در جایگاه برنامه‌ریزی‌شده قرار می‌گیرد و ثبات اولیه‌ی آن سنجیده می‌شود.
تصمیم درباره‌ی پیوند و روکش موقت — بسته به فضای اطراف ایمپلنت و ثبات آن گرفته می‌شود.
دوره‌ی ترمیم و کنترل — ایمپلنت در استخوان می‌جوشد و جلسات کنترل انجام می‌شود.
روکش نهایی — پس از جوش‌خوردن و ترمیم لثه، اباتمنت و روکش دائمی ساخته می‌شود.

اگر ثبات اولیه‌ی ایمپلنت کافی نباشد، جراح ممکن است از قرار دادن روکش موقت تحت فشار خودداری کند یا حتی کاشت را به مرحله‌ی بعد موکول کند. این تصمیم برای حفاظت از نتیجه‌ی بلندمدت گرفته می‌شود، نه نشانه‌ی شکست درمان.

چه مسیری برای انتخاب کاشت فوری یا مرحله‌ای طی می‌شود؟

تصمیم بین کاشت فوری و مرحله‌ای از چند پرسش پشت‌سرهم ساخته می‌شود: آیا دندان قابل نگهداری است، آیا دیواره‌های استخوان سالم‌اند، آیا عفونت قابل کنترل است و آیا ثبات اولیه به‌دست می‌آید. پاسخ منفی به هرکدام مسیر را تغییر می‌دهد.

شروع: معاینه و تصویربرداری
آیا دندان قابل نگهداری است؟
بله: ابتدا درمان نگه‌دارنده‌ی دندان بررسی می‌شود.
خیر: ادامه‌ی ارزیابی برای کاشت.
آیا دیواره‌های استخوان حفره سالم‌اند و عفونت قابل کنترل است؟
بله: کاشت فوری ممکن است گزینه باشد.
خیر: ابتدا کنترل عفونت یا ترمیم محل و سپس کاشت مرحله‌ای.
آیا هنگام جراحی ثبات اولیه‌ی ایمپلنت کافی است؟
بله: ادامه‌ی کاشت فوری و تصمیم درباره‌ی روکش موقت.
خیر: کاشت به مرحله‌ی بعد موکول یا تغییر می‌کند.

این مسیر یک الگوی کلی است و جای معاینه را نمی‌گیرد. در عمل، جراح دندانپزشک ممکن است عوامل دیگری مثل ضخامت لثه، موقعیت دندان و فضای جویدن را هم در نظر بگیرد.

بعد از ایمپلنت فوری چه مراقبت‌هایی لازم است؟

پس از کاشت فوری، رعایت دستورهای جراح، بهداشت ملایم و منظم، پرهیز از فشار روی محل و حضور در جلسات کنترل اهمیت دارد. ایمپلنت پوسیده نمی‌شود، اما بافت اطراف آن در صورت بی‌توجهی می‌تواند ملتهب شود.

داروها و دهان‌شویه را مطابق دستور جراح مصرف کنید.
در روزهای نخست از جویدن غذای سفت در ناحیه‌ی درمان خودداری کنید.
بهداشت دهان را ملایم و منظم ادامه دهید و محل جراحی را با حرکات تند تمیز نکنید.
از سیگار پرهیز کنید، زیرا با افزایش خطر شکست ایمپلنت همراه است [3].
جلسات کنترل را حتی اگر مشکلی احساس نمی‌کنید انجام دهید.

پیگیری بلندمدت بخشی از موفقیت ایمپلنت است. مرور سیستماتیک مطالعات با پیگیری ده‌ساله و بیشتر نشان می‌دهد اغلب ایمپلنت‌ها در این بازه عملکرد خود را حفظ کرده‌اند [8]، ولی بیماری‌های اطراف ایمپلنت با معاینه‌ی منظم تشخیص و کنترل می‌شوند [7].

علائمی که نیاز به تماس با کلینیک دارند

اگر پس از چند روز درد یا تورم به‌جای کم شدن بیشتر شد، از محل جراحی چرک خارج شد، تب کردید، خونریزی با فشار کنترل نشد یا حس کردید ایمپلنت یا قطعه‌ی روی آن لق شده است، بدون انتظار با کلینیک تماس بگیرید.

کی باید برای بررسی کاشت فوری مراجعه کرد؟

اگر دندانی دارید که شکسته، متحرک یا عفونی است و درمان حفظ آن امکان ندارد، بهتر است پیش از کشیدن آن درباره‌ی گزینه‌های جایگزینی مشورت کنید. تصمیم درباره‌ی کاشت فوری باید پیش از کشیدن دندان گرفته شود، نه بعد از آن.

دلیل این توصیه روشن است: اگر دندان بدون برنامه‌ریزی کشیده شود، ممکن است دیواره‌های استخوان آسیب ببینند و گزینه‌ی کاشت فوری از دست برود. پیش از هر اقدامی، تصویربرداری و ارزیابی لازم را انجام دهید. اگر می‌خواهید بدانید ایمپلنت اصولاً برای شما مناسب است یا نه، مقاله‌ی جامع ایمپلنت دندان می‌تواند نقطه‌ی شروع خوبی باشد.

نسخه صوتی این مقاله

سوالات متداول

ایمپلنت فوری یعنی ایمپلنت در همان جلسه‌ی کشیدن دندان و داخل همان حفره قرار داده می‌شود. این روش نیاز به انتظار برای ترمیم محل کشیدن را از بین می‌برد، اما فقط در شرایط مناسب بالینی قابل انجام است.

خیر. فوری بودن به زمان کاشت ایمپلنت اشاره دارد. ایمپلنت باید در استخوان بجوشد و روکش نهایی معمولاً بعد از این دوره ساخته می‌شود. در بعضی شرایط ممکن است روکش موقت هم گذاشته شود، ولی این تصمیم جداگانه است.

برای کسی که دندانش قابل نگهداری نیست، دیواره‌های استخوان اطراف آن سالم است، عفونت فعال کنترل‌نشده‌ای ندارد و استخوان کافی برای ثبات ایمپلنت وجود دارد. سلامت لثه، کنترل بیماری‌های زمینه‌ای و ترک سیگار هم در این تصمیم اهمیت دارند.

اگر دیواره‌ی استخوان از بین رفته، عفونت گسترده است، استخوان کافی برای ثبات وجود ندارد یا بیماری لثه و بیماری‌های سیستمیک کنترل نشده‌اند، معمولاً کاشت مرحله‌ای مناسب‌تر است. تشخیص نهایی با معاینه و تصویربرداری انجام می‌شود.

مزایای محتمل شامل کاهش تعداد جراحی‌ها، کوتاه‌تر شدن مسیر درمان و حفظ بهتر شکل لثه در بعضی شرایط است. شواهد علمی موجود محدود است و این مزایا همیشه تضمین نمی‌شوند.

مهم‌ترین خطرات شامل پایین رفتن لبه‌ی لثه به‌ویژه در دندان‌های جلو، شکست ایمپلنت، عفونت و نیاز به درمان تکمیلی است. انتخاب درست بیمار و برنامه‌ریزی با تصویربرداری این خطرات را کم می‌کند.

در ایمپلنت معمولی یا تأخیری، پس از کشیدن دندان صبر می‌کنیم تا محل ترمیم شود و بعد ایمپلنت می‌کاریم. در ایمپلنت فوری، کشیدن دندان و کاشت در یک جلسه انجام می‌شود. هر دو روش جای خود را دارند و انتخاب به شرایط بیمار بستگی دارد.

جراحی معمولاً با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. پس از آن ممکن است مدتی درد خفیف، تورم یا حساسیت وجود داشته باشد که معمولاً با دستورهای جراح قابل کنترل است. اگر درد یا تورم بیشتر شد، باید با کلینیک تماس بگیرید.

بله. متاآنالیزها نشان داده‌اند سیگار کشیدن با افزایش خطر شکست ایمپلنت همراه است. اگر سیگار می‌کشید، پیش از درمان درباره‌ی ترک یا کاهش مصرف با جراح دندانپزشک خود صحبت کنید.

بهتر است پیش از کشیدن دندان مراجعه کنید. اگر دندان بدون برنامه‌ریزی کشیده شود، ممکن است دیواره‌های استخوان آسیب ببینند و گزینه‌ی کاشت فوری از دست برود. معاینه و تصویربرداری نشان می‌دهد کدام روش برای شما مناسب‌تر است.

برای بررسی اینکه ایمپلنت فوری یا درمان مرحله‌ای برای شما مناسب‌تر است، معاینه و تصویربرداری لازم است. می‌توانید برای مشاوره نوبت بگیرید.

رزرو نوبت آنلاین تماس با کلینیک

دکتر محمدایمان نقشی‌زادیان

جراح دندانپزشک

شماره نظام پزشکی: ۱۴۹۸۶۰

آخرین بازبینی: ۱۷ خرداد ۱۴۰۵

منابع

American Dental Association. Implants. MouthHealthy. ADA MouthHealthy
Gallucci GO, Hamilton A, Zhou W, Buser D, Chen S. Implant placement and loading protocols in partially edentulous patients: A systematic review. Clin Oral Implants Res. 2018;29 Suppl 16:106-134. PubMed
Mustapha AD, Salame Z, Chrcanovic BR. Smoking and Dental Implants: A Systematic Review and Meta-Analysis. Medicina (Kaunas). 2022;58(1). PubMed
Esposito M, Grusovin MG, Polyzos IP, Felice P, Worthington HV. Interventions for replacing missing teeth: dental implants in fresh extraction sockets (immediate, immediate-delayed and delayed implants). Cochrane Database Syst Rev. 2010;(9):CD005968. Cochrane
Tan WL, Wong TL, Wong MC, Lang NP. A systematic review of post-extractional alveolar hard and soft tissue dimensional changes in humans. Clin Oral Implants Res. 2012;23 Suppl 5:1-21. PubMed
Chen ST, Buser D. Esthetic outcomes following immediate and early implant placement in the anterior maxilla — a systematic review. Int J Oral Maxillofac Implants. 2014;29 Suppl:186-215. BORIS
Berglundh T, Armitage G, Araujo MG, et al. Peri-implant diseases and conditions: Consensus report of workgroup 4 of the 2017 World Workshop on the Classification of Periodontal and Peri-Implant Diseases and Conditions. J Clin Periodontol. 2018;45(Suppl 20):S286-S291. DOI
Moraschini V, Poubel LA, Ferreira VF, Barboza ES. Evaluation of survival and success rates of dental implants reported in longitudinal studies with a follow-up period of at least 10 years: a systematic review. Int J Oral Maxillofac Surg. 2015. PubMed